«لغت نامه دهخدا»
[جُ شَ] (اِخ) ابن ثقیف. نام قبیله ای از قبایل عرب بوده است، عثمان بن عبدالله بن ربیعه از این خاندان بود و قتل او در روز حنین واقع شد و او نیای عبدالرحمن بن ام الحکیم بود و علمداری مشرکان را بر عهده داشت. (تاج العروس).