جشه

«لغت نامه دهخدا»

[جَشْ شَ / شِ] (اِ) آستین پیراهن و قبا و امثال آن. (برهان قاطع) :
چون جشه فشانی ای پسر در کویم
خاک قدمت چو مشک در دیده زنم.
رودکی.