«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) مزد. || دستمال دیگ. دستمالی که دیگ را بدان گیرند. دیگ گیره. جعاله. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آن خرقه که دیگ از دیگدان بدان فروگیرند. (مهذب الاسماء). || خنور. || آشیانه و مانند آن که مرغ بیضهء خود را بدان نگاه دارد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، جُعُل.