«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ] (اِخ) بنت الشعث بن قیس، زوجهء حضرت امام حسن مجتبی (ع) بود. معاویه بن ابی سفیان وی را تطمیع کرد که اگر به حضرت حسن زهر بنوشاند صدهزار درهم بدو خواهد داد و او را به حبالهء نکاح پسرش یزید درخواهد آورد. وی حضرت حسن را زهر داد و کشت اما معاویه به عهد خود وفا نکرد و به روایتی مال وعده داده شده را بدو داد اما او را به نکاح یزید درنیاورد. (از منتهی الاَمال حاج شیخ عباس قمی ج 1 ص 168).