«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) پلیدی خشک چسبیده بر کون. || پیخال مرغ شکاری. (منتهی الارب). || باد شکم یا غایط درندگان. (اقرب الموارد). ج، جُعور.
