«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن احمدبن طلحه، المقتدر بالله المعتضدبن الموفق مکنی به ابوالفضل خلیفهء عباسی (282 - 320 ه . ق.) در بغداد متولد شد. او پس از مرگ برادرش المکتفی در سال 295 ه . ق. به خلافت رسید اما گروهی او را برای احراز مقام خلافت کوچک دانستند و در سال 296 ه . ق. از خلافت خلعش کردند و عبدالله بن معتز را بجانشینی او برگزیدند ولی پس از دو روز عبدالله را کشتند و مقتدر را بار دیگر به خلافت رساندند و دوران خلافت او دیر پایید و در روزگار او فتنه های بسیاری روی داد ... حسین بن منصور حلاج در روزگار خلافت وی به قتل رسید و ابوطاهر قرمطی هم در دوران او حجرالاسود را ربود ... (الاعلام زرکلی ج 2).