«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن علبه بن ربیعه الحارثی مکنی به ابوعارم (متوفی 125 ه . ق.) شاعر غزلسرای کم شعر از شعرای مخضرمین معاصر دو دولت امویان و عباسیان و در شمار شاعرانی است که ابوتمام در کتاب حماسه از آنان یاد کرده است. وی در خاندان خود از فرسان نامدار بشمار میرفت. محل اقامت او در نجران بود و در همانجا به اتهام شرکت در کشتن مردی از بنی عقیل به نام خشینه زندانی شد و سپس بدست عقیل السری بن عبدالله هاشمی - عامل منصور در مکه - کشته شد و برخی گفته اند که مردی از بنی عقیل به نام رحمه بن طواف او را کشت. (الاعلام زرکلی ج 2).