«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن علی بن تاج الدین ظفیری. (متوفی 1109 ه . ق.) قاضی و فقیه زیدی است از اهل حصن الظفیر واقع در سرزمین حجه در شمال غربی صنعاء. تولد و وفات او در همین سرزمین بود. وی در آغاز مردی بود سپاهی سپس در شهاره به آموختن علم فقه پرداخت و سمت قضا یافت و با شغل حکومت و تدریس تا هنگام مرگ در ظفیر ماند. از اوست: کتاب هدایه الاکیاس در شرح کتاب لب الاساس تألیف مؤید محمد بن متوکل. (الاعلام زرکلی ج 2).