«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ] (اِخ) ابن قریع بن عوف از تمیم، از عدنان جد یکی از خاندانهای عرب جاهلی بود و به وی لقب أنف الناقه داده بودند و فرزندانش بدین نام شهره بودند و از این نام کراهت داشتند تا آنکه حطیئه گفت: قوم هم الانف و الاذناب غیرهم ... الخ. پس لقب انف الناقه مبدل به مدح و ستایش گردید. نسبت به انف الناقه أَنفی مشهور است. (الاعلام زرکلی ج 2).