جعفری

«لغت نامه دهخدا»

[جَ فَ] (اِ)(1) گلی است زردرنگ و مجازاً به معنی مطلق رنگ زرد و در بهار عجم نوعی از صدبرگ. (غیاث اللغات). نوعی از صدبرگ. (آنندراج) :
شمع کن این زرد گل جعفری
تا چو چراغ از گل خود بر خوری.نظامی.
.(لاتینی)
(1) - Tagetes erecta.