«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ ری یَ] (اِخ) گروهی از معتزله و یاران جعفربن مبشر و ابن حرب باشند و با فرقهء اسکافیه موافقت کرده اند و این قول را بر گفتار آنان افزوده اند که: در میان تبهکاران این امت کسانی یافت شوند که از زندیقان و مجوسان بتر باشند و اجماع امت بر حد شرب خمر خطا باشد زیرا در حد نص معتبر باشد و دزد ولو دانه یی را هم دزدیده باشد از ایمان خود را بری کرده است. (تعریفات سید شریف جرجانی چ استانبول ص 52).