جعفی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ فی ی] (ع ص) ساقی. (تاج العروس). || جامه دار. (ناظم الاطباء). || (ص نسبی) نسبت است به جعفی قبیله یی از یمن که فرزندان ابن سعد العشیره هستند. (تاج العروس) (صبح الاعشی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر