جعل پیشه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ شَ] (ص مرکب) دارای خوی و سرشت جعل. پست و فرومایه. تنگ نظر و کوتاه همت :
خود عذرشان نهم که جعل پیشه اند پاک
زان طالبان مشک و نسیم سمن نیند.
خاقانی.