جغر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِ)(1) وزغ. (برهان). غوک. قورباغه. ضفدع. واق. غنجموس. قاس. مکل. بزق. رجوع به چغز و وزغ در همین لغت نامه شود.
(1) - ظاهراً مصحف چَغَز است.