جغربغر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ غُ بَ غُ] (اِ مرکب) جغوربغور. جگر و دل و قلوهء گوسفند را که خردکرده و با پیاز در روغن سرخ کرده باشند. قلیه پیتی. حسرت الملوک. رجوع به جغوربغور و حسرت الملوک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر