جفت بند

«لغت نامه دهخدا»

[جُ بَ] (اِ مرکب) افزاری است ساخته از دو حلقه و یک زنجیر پیوسته بآن دو که دو دست ستور را در وقت چریدن در مرتع بدان بندند.(1) (یادداشت مؤلف).
(1) - Abot.