«لغت نامه دهخدا»
[جَ جَ] (ع ص) زمین بلند نرم. || زمین پست. از اضداد است. زمین هموار که فراخ و گرد باشد. || باد تند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || بسیار بیهده گوی. (منتهی الارب). مهذار. (اقرب الموارد).