جفره

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ] (ع اِ) مؤنث جفر. بزغالهء ماده. (از اقرب الموارد). بزغالهء مادهء چهارماهه یا آن که گیاه خورد و نشخوار زند. (ناظم الاطباء). || دختر گوالیده که خوردن گیرد. (ناظم الاطباء). رجوع به جفر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر