جفس

«لغت نامه دهخدا»

[جِ فْ / جَ فِ] (ع ص) ناتوان. سست. ضعیف. || لئیم. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || احمق. || گنگلاج. گنگ. الکن. کسی که لکنت و گرفتگی در زبان دارد. (ناظم الاطباء) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر