«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص) علف خشک. (منتهی الارب). علف خشکیده. گیاه آب ازدست داده و خشک شده. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). مقابل قَفیف، یعنی علف نیم خشک. (از منتهی الارب).
