«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (مغولی، اِ) جغشاباط. نام یکی از ماههای مغولی است : هلاکوخان اغروق را در خانقین رها کرده، عازم شد و هفتم جقشاباطای (ماه جقشاباط) موغا ییل، موافق یازدهم محرم سنهء ستمأئه الهجریه به طرف شرقی فرود آمد. (جامع التواریخ رشیدی چ بهمن کریمی ج 2، ص 710). در یازدهم جقشاباط (بلو) آی از موغا ییل موافق نهم محرم سنهء سته و خمسین و ستمائه بایجونویان و بقاتیمور و سونجاق به موعدی که بود از راه دوجیل از دجله گذشته به حدود نهر عیسی رسیدند. (جامع التواریخ رشیدی چ بهمن کریمی ج 2، ص 709).