جقمق

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ] (اِخ) ملقب به سیف الدین (متوفی 824 ه . ق.). امیری از اعراب مستعرب بود و به عمران و آبادی علاقهء فراوان داشت. وی در سال 822 از جانب الملک المؤید به نیابت حکومت دمشق رسید و بانی مدرسهء «الجقمقیه» در شمال جامع اموی دمشق هموست. همچنین «سوق الجقمقیه» منسوب بدوست. چون الملک المؤید درگذشت، جقمق علم استقلال و عصیان برافراشت تا این که «ططر» او را در قلعهء دمشق باز داشت و مال و دارائی از وی بستد و او را بقتل رسانید. (از اعلام زرکلی ج 2).