«لغت نامه دهخدا»
[جَ شَ / شِ] (اِ) خارپشت بزرگ را گویند که خارهای خود را مانند تیر بجانب خصم اندازد و او را روباه ترکی نیز میگویند. (برهان قاطع). تِشی. (شرفنامهء منیری). به هندی سیهی گویند. (آنندراج). سُغَر. (لغت فرس اسدی). خارپشت بزرگ تیرانداز. قُنفَد یا قُنفُد. (ناظم الاطباء). رجوع به تشی شود.