جلاق

«لغت نامه دهخدا»

[جَلْ لا] (ع ص) آنکه جلق می زده باشد. (آنندراج). جلق زننده و استمناءکننده. (ناظم الاطباء) :
هوای ...ن دگر افتاد بر سرم آن به
که شب برغم ...س از ذوق ...ن شوم جلاق.
فوقی یزدی (از آنندراج).