«لغت نامه دهخدا»
[جَ لُدْ د نِ تَ](اِخ) از بزرگان اولیاء است که در غاری در جبال کامرو ساکن بوده است. ابن بطوطه بطوری که خود مینگارد (ج 2 ص 149) در حدود سال 745 ه . ق. با وی که در آن غار در جبال کامرو (آسام امروزی در سرحدات شمال شرقی هند در جنوب تبت) سکونت داشته ملاقات کرده است و گوید: این شیخ صاحب کرامات شهیره و مآثر عظیمه بود. و رجوع به شدالازار تصحیح و تحشیه قزوینی ص 501 شود.