«لغت نامه دهخدا»
[جَ لُدْ د نِ] (اِخ)(اتابک) پس از خمارتکین از طرف سلاجقه به اتابکی فارس رسید و تا سال 510 ه . ق. در این مقام باقی بود و مکرر با بازماندگان ملوک شبانکاره زدوخورد کرد و از جمله با نظام الدین یحیی بن حسنویه و پسران او جنگها نمود و عاقبت در 510 در ضمن گیرودار با نظام الدین محمود پسر نظام الدین یحیی، رعافی بر او عارض شده جان سپرد. (تاریج مغول ص 381).