جلال شیروانی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لِ] (اِخ) از اطباء و حکما و شعرای ایرانی است که در شیراز بشاه محمد مظفر و شاه شجاع انتساب داشته است. وی منظومه ای بعنوان گل نوروز دارد که به سال 743 ه . ق. آنرا بنظم آورده. این ازوست:
از این دیار برفتیم و خوش دیاری بود
بآب دیده بشستیم اگر غباری بود
جلال رفت و ترا بعد از این شود معلوم
که آن شکستهء مسکین چگونه یاری بود.
(ریحانه الادب ج 1 ص 269).
و رجوع به الذریعه 9:199 شود.