«لغت نامه دهخدا»
[جُ بَ] (اِ مرکب) جلبک. چیزی باشد سبز مانند ابریشم که در روی آبها بهم میرسد. و بعربی طحلب خوانند. (برهان). خزه. خمزه. جل وزغ.
