جلبی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لَ] (حامص) بدکارگی زن و کودک :
جلب کشی و همه خان ومانت پرجلب است
بدی جلب کش و کرده به کودکی جلبی.
عسجدی (دیوان ص 36).
دُسفه؛ زن جلبی و قلتبانی. (منتهی الارب).