جلج

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لَ] (ع اِ) جِ جَلَجَه، به معنی کاسهء سر. (اقرب الموارد) (آنندراج). سر. || غوزهء آب. (آنندراج). || سپیدهء اول صبح. (از یادداشت های دهخدا). رجوع به جلجه شود.