«لغت نامه دهخدا»
[جَ لَ دَ] (ع مص) چابک و چالاک گردیدن. (منتهی الارب). رجوع به جِلَد و جلاده و جلوده شود. || (اِمص) چابکی مردم و غیر وی. (منتهی الارب).