جلدی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ کَ دَ] (مص مرکب)تصرم. (تاج المصادر بیهقی). تَجَلُّد. جلدی نمودن :
به جنگ جلدی کردند لیکن آخر کار
به تیر سلطان بردند عمر خویش به سر.
فرخی.
... طاهر جلدی کرد و خردمندی چون گفته بود او معتمد است، قول او را خلاف نیاورد. (تاریخ سیستان).
ای برادر بیا و جلدی کن
... چو آنچنان بینی.خاقانی.
قوم گفتندش مکن جلدی برو
تا نگردد جامهء جانت گرو.
مولوی (مثنوی).