جلذی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ ذی ی] (ع ص، اِ) شتر استوار درشت. (منتهی الارب). || صانع و کارگر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || راهب. (اقرب الموارد). پارسای ترسایان. (منتهی الارب). || خادم کلیسیا. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || رفتار سبک و تیز. (منتهی الارب). ج، جَلاذیّ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر