جلفق

«لغت نامه دهخدا»

[جَ فَ] (ع اِ) داربزین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و آن لغتی است در حلفق.(1) (ناظم الاطباء).
(1) - تکیه گاه. (ناظم الاطباء).