«لغت نامه دهخدا»
[جُ گِ اَ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای بخش اسدآباد شهرستان همدان است. این دهستان در قسمت مرکزی بخش قرار دارد و محدود است از شمال بدهستان چهاردولی اسدآباد و از باختر بدهستانهای کلیایی و فارسینج و از جنوب به بخش کنگاور و شهرستان تویسرکان و از خاور بدهستان خرم رود شهرستان تویسرکان و گردنهء اسدآباد. موقع طبیعی آن چنانکه از نامش برمی آید جلگهء مسطحی است که اکثر قراء مهم دهستان در آن واقع شده و از هر طرف جز جنوب باختری ارتفاعات عظیمی این دشت کوچک را احاطه کرده است. هوای آن سردسیری و آب قراء از قنوات و چشمه ها و زه آب رودخانه های کوهستانی است. محصول عمدهء دهستان غلات، انگور، حبوبات و محصولات دامی است. رودخانهء مشهور شهاب که از چهاردولی اسدآباد سرچشمه میگیرد پس از گذشتن از تنگ بوجین وارد این دشت شده و در حدود خسروآباد (انتهای جنوب باختری دهستان) وارد بخش کنگاور میشود. کلیهء رودخانه های کوچک دیگر بخش اسدآباد باین رودخانه متصل میگردند. این رودخانه یکی از شعب رودخانهء گاماسیاب است. راه شوسهء همدان بکرمانشاه از وسط دهستان میگذرد و قراء شهراب، اسدآباد، ده بزان، بهراز، وندآباد، ولی آباد، خسروآباد کنار شوسه واقع شده اند. در فصل خشکی باکثر قراء دهستان اتومبیل رفت وآمد می نماید. مرکز دهستان و بخش، قصبهء اسدآباد است. جلگهء افشار از 68 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود 35هزار تن بالغ میگردد و قراء مهم آن بشرح زیر است: خاکریز، آجین، چنار شیخ، جنت آباد ویرایی، لک لک، بادخوره، ترخین آباد، سیرواند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج).