جلوز

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِ)(1) فندق باشد و آن چیزی است مغزدار و معروف که خورند و بعضی گویند چلغوزه است. (برهان). || بادام کوهی. (برهان) (ناظم الاطباء). معرب آن جِلَّوز. (حاشیهء برهان چ معین از تفسیر اللغات).
(ثابتی 176)
(1) - Corylus avellana.