«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ] (ع ص) مؤنث جلیب، بمعنی مجلوبه. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). ج، جلائب. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به جلیب شود.
