جمار

«لغت نامه دهخدا»

[جَمْ ما] (اِ) مغز درخت خرما باشد و آنرا پیه خرما و دل خرما هم گویند و عربان شحم النخله و قلب النخله خوانند.(1) (برهان).
(1) - این کلمه را صاحب برهان بفتح جیم آورده و صحیح آن بضم جیم و همان مادهء قبلی است.