جماز

«لغت نامه دهخدا»

[جَمْ ما] (ع ص) تندرو. (فرهنگ فارسی معین).
-بعیر جماز؛ شتر بسیار تیز. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) :
متواتر شده است نامهء فتح
گشته ره پر مرتب و جماز.فرخی.
- حمار جماز؛ خر جهنده. (منتهی الارب).