جمازه

«لغت نامه دهخدا»

[جَمْ ما زَ] (ع ص) مؤنث جماز. (منتهی الارب). اشتر گام زن. (اقرب الموارد). اشتر رونده. (مهذب الاسماء). احتمالا معرب جان باز. (یادداشت مؤلف). ج، جمایز. (مهذب الاسماء). رجوع به جماز و جان باز در همین لغت نامه شود.
- جمازه بان؛ مجمز. (ربنجنی). جمازه سوار.