جماشی

«لغت نامه دهخدا»

[جَمْ ما] (حامص) شغل جماش. کار جماش :
بازی نکند مگر بجماشی
با زلف بنفشه عارض سوسن.ناصرخسرو.
خاموشی لعل او چو می بینی
جماشی چشم پرعتیبش بین.خاقانی.