جمال الدین قزوینی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لُدْ دی نِ قَ] (اِخ) شاعری است از مردم ابهر که اشعار شیوایی دارد. این رباعی ازوست:
صبح است بیا بر می گلرنگ زنیم
وین شیشهء نام و ننگ بر سنگ زنیم
دست از امل دراز خود باز کشیم
در زلف نگار و حلقهء چنگ زنیم.
(مجمع الفصحاء ج 1 ص 184).