جمالی دهلوی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ یِ دِ لَ] (اِخ) از شاعران وارسته و از اکابر شاه جهان آباد است وی بشیخ بهاءالدین کنبو ارادت داشت. سفری بایران کرد و در هرات با مولوی جامی ملاقات نمود. او راست:
عشق را طی لسانی است که صد ساله سخن
یار با یار بیک چشم زدن میگوید.
ما را ز خاک کویت پیراهنی است بر تن
آنهم ز آب دیده صد چاک تا بدامن
ویرانهء دلم را گنجی است یاد رویت
در وی خیال زلفت چون مار کرده مسکن.
(ریاض العارفین ص 53) (الذریعه جزء اول از ج 9 ص 204).