«لغت نامه دهخدا»
[جَ مَ] (ص) مردم کاهل و باطل و بی کار و مهمل را گویند، این لفظ را بر اسب گمراه و کاهل بیشتر اطلاق کنند و در اصل جایمند بوده بکثرت استعمال الف و یا افتاده جمند شده. (برهان). چمند. چمن. (حاشیهء برهان چ معین از تعلیقات نوروزنامه 117).