جمیر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع اِ) جمع شدنگاه مردم. (منتهی الارب). محل اجتماع مردم. (از اقرب الموارد).
- ابناجمیر؛ شب و روز. (منتهی الارب).
- ابن جمیر؛ شب تاریک. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). هلال شبی که در آن شب هلال پنهان گردد و گویند شبی که در آغاز و پایان آن ماه نتابد و گویند آخرین شب ماه. (از اقرب الموارد).