«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص) زهار سترده موی. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد). || نورهء سترنده. || جایی بی نبات و گیاه. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب).
