«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) ابوجمیل، کنیهء تره و سبزی است. (منتهی الارب). کنایه از سبزی است زیرا که موجب زینت و آرایش خوراک و سفره است. (از اقرب الموارد).
