جنابت

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ] (ع مص) دور شدن. || جُنُب شدن. حالتی که با هم خوابگی زن و مرد را حاصل گردد و غسل کردن بر آنان واجب شود. رجوع به جنابه شود. || (اِمص) جُنُب شدگی. (فرهنگ فارسی معین).
-غسل جنابت؛ غسلی که جُنُب با قصد قربت باید انجام دهد. (فرهنگ فارسی معین). رجوع به جنابه شود.