جناق

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِ) جناغ :
شمال صیت تراشد براق برق عنان
هلال زین براق تو گشت بدرجناق.
سلمان (از شرفنامهء منیری).
رجوع به جُناغ شود.