جنبره

«لغت نامه دهخدا»

[جَمْبْ رَ / رِ] (اِ) حلقه و دایره (؟). چنبره :
ده ودوهزار انگبین جنبره
بدژها کشند این همه یکسره.فردوسی.
در فهرست ولف آمده: جُنْبْرَه، مطابق نسخهء «فردوسی چ بمبئی ص50 شعر 428» بمعنی Seitenweg و در فردوسی چ «C» چنبره آمده و در نسخهء «M» کندره. (ولف ص273).